دوست داشت زينتهايش را از چشم او پنهان دارند ، از آن پوششى براى خويش نگيرد و آن را جاى ماندن نپندارد و در آرزوى ماندن در آن نباشد . پس آن را از جانش بيرون كرد و از دلش بيرون راند و از چشمش پنهان داشت . و برين‌گونه است كه اگر كسى چيزى را ناخوش دارد او را ناخوش آيد كه بسوى آن بنگرد و نزد او يادش كنند . و تو را در ( روش ) رسول خدا راهنمائىها بر زشتيها و عيبهاى دنياست ، كه او و نزديكانش در آن گرسنه بودند ، و آرايشهاى آن از آنان با همه مقام و منزلتى كه داشتند دور شد . بيننده راست كه عاقلانه بنگرد تا خداوند محمد - صلوات الله عليه و آله - را بدين وجه گراميش داشته يا خوارش نموده است . اگر گويد خوارش كرده به خداى بزرگ دروغ گفته و بهتان زده است و اگر گويد گراميش داشته يقين كند كه ديگران را خوار نموده است كه بر ايشان گسترده و از نزديكترين خود دور ساخته . پس پيرو را مىبايد از پيامبر خود پيروى كند و دنباله‌رو او باشد و به راه او رود و گرنه از هلاكت در امان نخواهد بود . كه هرآينه خداوند محمد - صلى الله عليه و آله - را نشانه‌ى قيامت و مژده دهنده به بهشت و ترساننده از عقوبت قرارداده است . با شكم خالى از دنيا بيرون شد و به سلامت وارد آخرت گشت . تا هنگام رفتنش سنگى به روى سنگ نگذاشت . چه نعمت بزرگى بر ما كه خداوند چنين پيشوائى ارزانى داشته تا پيرو او باشيم . و رهروى تا پا برجاى پاى او نهيم . به خدا قسم اين جبه‌ى خود را چندان وصله زدم كه از وصله‌دوزش شرمنده شدم . و كسى مرا گفت : آيا آن را از خود دور نمىكنى ؟ گفتم : از من پنهان شو . كه شبروان صبحگاه ستايش شوند » . سخن آن حضرت بپايان آمد كه سلام خدا بروباد .